Używanie Cap'u jako instrumentu zabezpieczającego

Cap jest uważany za najbardziej popularny instrument zabezpiecza­jący.

Przyjmuje on formę kontraktu, w którym zostaje nałożony limit na maksymalny wzrost stopy procentowej, należnej w ciągu okresu trwania kredytu. W kontrakcie zostaje sprecyzowana wartość kredytu, stopa pro­centowa i okres trwania. Cap nabywany jest od banku. Kupujący, w za­mian za gwarancję, przekazuje sprzedającemu premię. Cap jest płatny na początku kredytu. Jego koszt (premia) zmienia się w zależności od stopnia zabezpieczenia, tzn. wyższy koszt będzie przy ochronie przed niewielkim wzrostem w porównaniu z ochroną przed dużym wzrostem.

Jeżeli stopa oprocentowania przekracza poziom ustalony w kontra­kcie, np. wynosi 10% wobec ustalonej 8,5%, bank zapłaci spółce różnicę stóp, czyli 1,5%, a cały koszt kredytu wyniesie 10%+1% (premia)-l,5% = 9,5%.

Dwa następne instrumenty finansowe stopy oprocentowania, wystę­pujące na rynku nieruchomości, to floor i collar. Floor, czyli parkiet, określa kontrakt, w którym bank daje gwarancję minimalnej stopy opro­centowania lokaty dla nabywcy. Podobnie jak przy kontrakcie typu cap, kupujący, w zamian za gwarancję, przekazuje sprzedającemu premię. Col­lar, czyli „obroża", stanowi połączenie „kaptura" z „parkietem", czyli po­łączenie maksymalnej i minimalnej stopy oprocentowania, i polega na ustaleniu zakresu wahań stopy.